Nationale Herdenking 4 mei 2020

0
185
SONY DSC

Beste inwoners van Wolphaartsdijk en Oud-Sabbinge,

Helaas kon dit jaar de Nationale Herdenking zoals u gewend bent niet doorgaan.

Toch hebben wij, zeker voor de nabestaanden, een bescheiden herdenking gehouden. Dit onder strikte voorwaarden van de gemeente.

Om 19.58 uur heeft Ad de Wit vanaf de kerktoren Taptoe gespeeld en na klokslag 20.00 uur en de twee minuten stilte samen met Leo Geelhoed het Wilhelmus. Als afsluiting van deze sobere herdenking hebben twee van onze bestuursleden bloemen namens alle inwoners van onze dorpen bij het Oorlogsmonument neergelegd.

Gedurende deze dag heeft de gemeente Goes een krans bij het monument geplaatst en hebben organisaties en inwoners bloemen gelegd. Hartelijk dank hiervoor.

Van dit alles zijn door Bram Schuit foto’s gemaakt en Maarten Janse, Ilse en Merien van Loo en Marjan Geijs hebben filmopnames gemaakt.

Ilse van Loo heeft al het beeldmateriaal uitgezocht en bewerkt tot een filmpje. Het filmpje staat op Facebook bij “Dorpsvereniging Wolphaartsdijk” en is eveneens geplaatst op You Tube via de link https://youtu.be/dFfNXwKo7MY.


Een aantal foto’s vind je onder “foto’s en video’s” en met de volgende link:
https://wolphaartsdijk.com/fotos-en-videos/ (link te kopiëren en plakken in de browser).

Onderstaand de tekst van de toespraak van de Burgemeester van Goes op 4 mei op de Grote Markt.

Verhalen om nooit te vergeten

Kom vanavond met verhalen

Hoe de oorlog is verdwenen,

En herhaal ze honderd malen:

Alle malen zal ik wenen.

Dit zijn de prachtige laatste regels uit het gedicht Vrede van Leo Vroman

Elk jaar staan we op de markt in Goes, op het dorpsplein in Wolphaartsdijk, bij de monumenten op de begraafplaatsen in Kloetinge en Kattendijke, bij de kerken in ’s-Heer Arendskerke en ’s-Heer Hendrikskinderen. Iedereen met eigen gedachten, eigen verhalen, eigen oorlogsherinneringen bij de herdenking. Dit jaar herdenken we vooral thuis.

Ook in Goes zijn er vele oorlogsverhalen. Het is belangrijk dat we deze verhalen ophalen. Verhalen om met elkaar te delen. Verhalen die ons verbinden. 

Wat al deze verhalen vertellen is dat vrede en vrijheid, democratie en mensenrechten, niet vanzelfsprekend zijn. Het kan zomaar anders worden.

Is het vijfenzeventig jaar na de bevrijding van Nederland nog nodig om onze vrijheid ieder jaar opnieuw te vieren?

Ja!

Onze vrijheid, onze democratie, onze rechtsstaat en onze vrije pers lijken zo normaal, maar zijn dat allerminst. Vrijheid is kwetsbaar en vraagt een verantwoordelijkheid van ons allemaal, juist nu er een beroep op ons wordt gedaan om voor elkaar te zorgen.

Kom vanavond met verhalen

Hoe de oorlog is verdwenen,

En herhaal ze honderd malen:

Alle malen zal ik wenen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.